بولغۇلۇق[يەشمىسى:] ① [سۆز تۈركۈمى:] سۈپەت.[يەشمىسى:] بولۇشى لازىم، بولۇشى كېرەك:[مىسال:] «ھوشيار بولغۇلۇق» دەيتتى ئۇ ئۆز-ئۆزىگە پىچىرلاپ.[يەشمىسى:] ② [سۆز تۈركۈمى:] ئىسىم.[يەشمىسى:] بولىدىغان ئىش، بولۇشقا تېگىشلىك ئىش:[مىسال:] قېنى ئۆيگە كىرىڭلار، بولغۇلۇق بوپتۇ. نېمە كەلسە، ئۆزى كۆرەر، دېدى نىساخان ئۇلارنى ئۆيگە باشلاپ.
